21 februari 2009 vond het eerste HAN Automotive Event plaats op het TT Circuit Assen. Een van de hoofdactiviteiten deze dag was de zogenaamde HTS Circuitdag, onder leiding van de Advanced Driving School. Met in vooruitzicht de ‘Overdrive HTS Circuitdag’ op maandag 12 april aanstaande, blikken wij terug naar 21 februari 2009.
In het vage lichtschijnsel dat de afgesloten motortrailer binnenvalt is het onmiskenbare gezicht te herkennen van de huidige generatie superbikes van Ducati. Een vertrouwd gezicht gezien de eerdere ervaring met de 848. Ik verwacht een standaard 1098, maar wordt door hoofdredacteur Rik fijntjes gewezen op de “S” achter het typenummer. Deze subtiele toevoeging staat voor “sport” en doet vermoeden dat het potentieel van de 1098 beperkt is… Vandaar dat men in Bologna besloten heeft een nog extremere machine neer te zetten met, uit magnesium legering, gesmede wielen die beide afgeveerd worden door de bekende goudkleurige Öhlins veer-demper combinaties. “Onze S” blaast zijn hete adem uit door een zeer open uitlaatsysteem van Termignoni dat nog een pk of 12 optelt bij de standaard 160 pk van de 1098.
“Rik, ik moet hier op rijden, dat weet je toch.”
“Sorry, Affetto vindt het zonde om de “S” door de pekel te laten sturen.”
“Hmmm… kan ik ze geen ongelijk in geven… Maar, ik ken nog wel een stukje asfalt van 4,75 km waar niet gestrooid wordt… wat vinden ze daar van?”
Wat volgt op dit verzoek is geen enthousiast “ja”, maar zeker geen afwijzend “nee”. Het dilemma in Overasselt bestond ongetwijfeld uit het financiele risico aan de ene kant en motorpassie aan de andere kant. Gelukkig wint ratio het niet altijd van emotie.
Op de vroege mistige morgen van het HAN Automotive Event in Assen steekt een verblindend smetteloze Ducati af tegen de grauwe achtergrond van de pitbox. Vergezeld door de Jaguar XKR contrasteerd het gelegenheidsduo met de stille koele ochtend. Beiden gereed om te laten zien en horen welke potentie ze bezitten. Terwijl deelnemers en bezoekers langzaam binnen stromen wordt de pitbox verder aangekleed. In mijn hoofd speelt maar één gedachte…
“Als er nog maar ruimte in het programma is voor een paar rondjes… en laat de baan dan in godsnaam droog zijn.”
Als een obsessief ongeduldig jochie moet ik de neiging onderdrukken om ieder kwartier aan Rik te vragen of het al geregeld is. Pas op het moment dat Rik verklaart dat er een demo gereden wordt door Mobilia, begin ik aan de Ducati te denken. Ik vraag rond of de 1098S al eens is gestart voor een gehoormassage. Na een massale ontkenning vraag ik me bezorgd af of er wel geluid uit komt… Een druk op de startknop levert niet meer op dan een stroom aan krachttermen. Het aanduwen van de Duc levert slechts een handjevol bezwete vrijwilligers op. Eerdere superbikes zoals de 916 waren in het bezit van handige snelsluiters om eenvoudig kuipdelen te verwijderen en. Nu kijk ik met opgetrokken wenkbrauw naar een hand vol inbusboutjes en klemmen van verschillende grootte. Met behulp van een startaccu en spontane hulp van omstanders komt er leven in de op één na meest circuit-georienteerde Ducati.
Zelfs met oordoppen in is het geluid overweldigend. Dit wordt nog eens onderstreept door de schrikreacties van mensen die van dichtbij een kleine draai aan het gashendel mogen ervaren. Geweldig, die onwillekeurige spasmen gevolgd door een enorme glimlach. Aan het eind van de pitstraat stel ik me op achter de XKR en de camerawagen. De eerste ronde wordt benut voor de foto´s. Terwijl Rob druk bezig is met fotograferen zie ik met verbazing (en afgrijzen) Rik afslaan voor de Ruskenhoek om binnendoor te steken naar de GT. Geen volledig rondes dus. Glibberend over de modderige verbindingsweg zie ik de Jaguar afstand nemen. Op de finish staat Rik vervolgens op me te wachten. Met oordoppen in hoor ik de geblazen V8 niet, maar aan het ritmisch kantelen van de auto weet ik dat hij zijn gas bedient als het knipperen van een richtingaanwijzer.
Dertig minuten eerder:
“Sander, wat dacht je van een sprintje vanuit stilstand vanaf de finishlijn?” “Dan geven we een teken wanneer we klaar staan, tel ik af en gaan we los.”
“Lijkt me niet zo handig… onbekende motor, hoop vermogen op één wiel, dus het zal lastig worden in één keer een goede start te maken.” “Wat dacht je van een vliegende start?”
Op de finishlijn kijk ik in Rik zijn grijnzende gezicht. Hij knikt naar me… Geconcentreerd knik ik terug, waarna hij begint af te tellen. Vijf, vier, drie… Van de vijf vingers is het niet moeilijk te raden met welke hij eindigt. Nul. Ik laat de koppeling zonder er bij na te denken opkomen met voor mijn gevoel niet meer dan een derde van het gas erop. Na een paar meter komt het voorwiel beheerst los, maar genoeg om gas terug te moeten nemen. Vervolgens nog steeds in één beheerst accelereren tot het schakelpunt. In z’n twee kan de gasklep geleidelijk tot maximaal worden open gezet. Om in drie alleen nog maar vol gas door te trekken. Wat is dat rechte stuk van Assen kort met de Duc! De machtige acceleratie duurt dan ook te kort om er volledig van te kunnen genieten. Om na afloop de meest brandende vragen te kunnen beantwoorden, maak ik de kapitale blunder om te willen kijken hoe hard ik rijd. Met de korte blik die ik werp op de digitale teller zie ik 240 voorbij komen èn mijn rempunt… Iedere seconde die ik later rem leg ik met deze snelheid 67 meter af. Met warme banden was het rempunt goed geweest, maar met koude banden durf ik het toch niet aan en blijf na goed hard remmen ruim binnen de baan, maar ga vierkant de bocht om. In de Strubben, de enige linkerbocht van de Noordlus merk ik dat de motor de neiging heeft om over het voorwiel te glijden met de koude linkerkant van de banden. Helaas wint ratio het hier van de emotie. Ik wil niets liever dan de grenzen opzoeken van de 1098S op een compleet verlaten circuit… Maar ik rijdt op een machine die niet van mijzelf is, te koop staat voor iets meer dan 18.000 euro en compleet onverzekerd is (zucht…).
De demo is na 4 zeer korte rondjes weer voorbij en met een dubbel gevoel rijdt ik achter Rik de pits in. Enerzijds is er de teleursteling dat ik de Duc niet echt aan de tand heb kunnen voelen, anderzijds is dit een geweldige motor om het motorseizoen te openen.
Een onvergetelijke “test”. Wat een dag was dat hè! Ik verheug me op maandag! Helaas geen demo dit keer, maar wel even met m’n eigen torretje de baan op!
Dit was zeker een bijzondere test! Precies de vliegende start die we hadden afgesproken… Ondanks dat de tweewielers er maandag niet aan te pas komen zal het er niet minder leuk om zijn.
Mooie foto